Astrid Holleeder zag als kind hoe haar moeder werd mishandeld: 'Geschreeuw ging door merg en been'

"Ik was op alles boos", aldus Astrid die terugblikt op die periode uit haar jeugd. Ze vertelt dat ze het moeilijk kon aanzien dat haar moeder slachtoffer was van huiselijk geweld. "Dat wil je niet, want je hebt haar op een voetstuk staan." 

Het deed Astrid veel om te zien dat haar moeder werd mishandeld. "Je hoort het gegil en je ziet dat ze bloed spuugt", somt ze als voorbeelden op. Ook werden de armen van haar moeder 'uit de kom getrokken' en haar knieën 'omgedraaid', waardoor ze niet meer kon lopen. "Als kind gaat je dat door merg en been." 

Tekst gaat verder onder het Instagram-bericht. 

Astrid was enorm 'gehecht aan haar moeder' en klampte zich vaak aan haar vast. "Als mijn moeder het vuilnis buiten ging zetten, dan voelde ik altijd aan haar gezicht of zij het wel echt was." Ze legt uit dat ze bang was om haar moeder kwijt te raken. "De angst dat ze weg was, was heel groot." 

Volgens Astrid ontstond die angst, omdat ze haar moeder zag als de persoon die haar beschermde tegen het geweld van haar vader. "Ze ging overal voor staan en ertussen staan." Astrid benadrukt dat ze dat 'verzet' van haar moeder heeft overgenomen in haar verdere leven. "Ondanks dat je weet dat je het onderspit gaat delven, denk je: ik ga dit mij niet laten gebeuren." 

Astrid stapte vorig jaar zomer uit de anonimiteit en heeft sindsdien een nieuw leven in de openbaarheid. Ondanks het gevaar van haar broer Willem Holleeder op de achtergrond wil Astrid haar verhaal met de buitenwereld delen. In onderstaande video vertelt ze meer over de podcast Wie praat, die bestaat.