Nienke Plas begint aan nieuw hoofdstuk na scheiding: 'Het leven gaat verder'

1. Je begon in 2016 met YouTube, maar inmiddels sta je ook in het theater. Was dat altijd al je grote droom?

"Ja, het theater was eigenlijk vanaf het begin mijn doel. Ik begon met comedyvideo's die ik iedere woensdag online zette. Dat heb ik een jaar gedaan, omdat ik dacht: als mensen mijn humor leuk vinden en het aanslaat, kan ik me daarna op het theater richten. 

Toen ik stopte met die video's, moest er natuurlijk wel iets voor in de plaats komen. Vloggen was op dat moment helemaal een ding, dus dat leek me een mooie manier om mensen te blijven bereiken. Ik dacht destijds helemaal niet: ik wil influencer worden. Ik wilde gewoon een zo groot mogelijke community opbouwen.

Als ik dan een voorstelling zou aankondigen, kon ik die mensen zelf bereiken. Dat was het hele idee. Inmiddels ben ik met de try-outs voor mijn nieuwe theatershow begonnen. De kaartverkoop daarvoor is inmiddels gestart. Dat is altijd spannend, want je bent ontzettend kwetsbaar met nieuw materiaal. Maar ik vind het ook een heel leuk proces."

2. Je bent inmiddels gestopt met vloggen. Mis je het om je leven op die manier te delen?

"In het begin had ik wel een soort ontwenningsverschijnselen. Dan gebeurde er iets en dacht ik automatisch: dit is een leuk moment om te filmen. Of ik was met het ontbijt bezig en dacht dat ik dat mooi als overgang kon gebruiken. Ik had dat zo lang gedaan dat het helemaal in mijn systeem zat. Maar ik heb het vloggen eigenlijk nooit echt gemist. Het werd gewoon te druk en ik moest iets loslaten.

Op Instagram deel ik nog steeds korte video's in een soort vlogstijl. Dat vind ik heel leuk, want ik haal ook plezier uit het filmen en monteren. Alleen heb je voor die korte video's veel minder materiaal nodig. Dat werkt voor mij op dit moment een stuk fijner.

Ik ben ook bewuster geworden van wat ik van mijn kinderen laat zien. Vroeger dacht ik bijvoorbeeld minder na over beelden waarop ze zwemkleding dragen. Inmiddels weet ik dat zulke beelden op verkeerde plekken terecht kunnen komen. Daar let ik nu heel streng op. Het is jammer dat je daar rekening mee moet houden, maar het is natuurlijk ook geen ramp om iets niet te delen."

3. Je krijgt online ook weleens kritiek, wat doet dat met je?

"Ik probeer me niet met die negativiteit bezig te houden. Je kunt er helemaal in verdwijnen, maar wat levert het je uiteindelijk op? Ik ga ook niet met nepaccounts reageren of discussies voeren. Dat vind ik zonde van mijn energie. Je kunt nu eenmaal niet iedereen meekrijgen in de keuzes die je maakt.

Waar ik me wel aan kan ergeren, zijn mensen die commentaar hebben op mijn moederschap. Bijvoorbeeld als je met je kinderen naar een verjaardag bent geweest en ze op de terugweg in de auto in slaap vallen. Dan zijn er mensen die daar iets negatiefs van weten te maken. Dan denk ik: je hebt gewoon gewacht op een moment waarop je iets kon aanmerken.

Ook kreeg ik ooit kritiek omdat ik voor mijn werk een paar dagen naar het buitenland ging terwijl mijn kind nog heel jong was. Dan word je meteen een slechte moeder genoemd. Dat irriteert me natuurlijk wel, maar verdrietig word ik er niet van. Ik weet zelf hoe ik als moeder ben."

4. Je dochter Harley werd twee keer aan haar hart geopereerd. Hoe kijk je terug op die periode?

"Dat was heel heftig, verdrietig en ontzettend spannend. Harley is twee keer geopereerd en haar hartafwijking is daarmee behandeld. Je kunt zoiets niet voor honderd procent genezen, maar ze kan gelukkig wel een heel fijn leven leiden. Dan ben je ontzettend blij dat je in een land woont waar de medische zorg zo goed is.

Die periode heeft wel iets met me gedaan. Je wordt als moeder zo op scherp gezet. Ik heb in het ziekenhuis echt rekening moeten houden met de mogelijkheid dat ik afscheid van mijn kind moest nemen. Daardoor ben ik nog steeds extra alert als het om Harley gaat. Als ik thuiskom van een voorstelling, kijk ik bij de andere kinderen even snel, maar bij haar blijf ik toch wat langer staan om te luisteren of alles goed gaat. Dat kost me een minuut en dan ben ik gerustgesteld.

Juist daarom vind ik het zo belangrijk om me als ambassadeur in te zetten voor Stichting Hartekind. Ik heb van dichtbij meegemaakt hoe belangrijk goede zorg en onderzoek zijn. Als ik mijn bereik kan gebruiken om daar iets aan bij te dragen, voelt dat heel goed. Ik vind ook dat je als ambassadeur echt een persoonlijke band met een goed doel moet hebben."

Tekst gaat verder onder het Instagram-bericht.

5. Je werd voor je eerste hoofdrol genomineerd voor een Gouden Kalf. Wat betekende dat voor jou?

"Ik vond die nominatie echt geweldig. Natuurlijk zou het leuk zijn geweest om te winnen, maar ik baalde er helemaal niet van dat dat niet gebeurde. Er zijn acteurs die al twintig jaar in het vak zitten en nog nooit genomineerd zijn. En dan word ik met mijn eerste hoofdrol meteen genomineerd. Daar kan ik alleen maar heel blij mee zijn.

Mijn eerdere filmrollen lagen vaak dicht bij wie ik zelf ben. Dan speelde ik wel een personage met een andere naam, maar maakte ik eigenlijk dezelfde soort grappen als Nienke. Nu kreeg ik de kans om een heel andere kant van mezelf te laten zien. Ik wilde mezelf graag uitdagen en laten zien dat ik dat ook kon. Die nominatie betekende voor mij vooral dat ik serieus werd genomen als actrice."

6. Je maakte onlangs bekend dat jij en je man na twintig jaar uit elkaar zijn. Hoe gaat het nu met je?

"Voor de buitenwereld was het nieuws misschien nog vers, maar voor ons speelde het natuurlijk al langer. Je bent iedere dag bezig om dichter bij een vorm te komen die voor iedereen goed werkt. We hebben kinderen en een bedrijf samen, dus je moet opnieuw ontdekken hoe je alles gaat regelen. We hebben tegen elkaar gezegd: 'Let's skip to the good part.' Je moet gewoon weer even een nieuw plekje vinden in die nieuwe situatie.

Het was niet makkelijk om de scheiding bekend te maken. Zoiets vertellen is niet alleen moeilijk op social media, maar ook aan je familie en vrienden. Tegelijkertijd wist ik dat ik veel steun en liefde zou krijgen van de mensen die me volgen. Je zit er natuurlijk niet op te wachten om zo'n bericht te plaatsen, maar ik wilde wel graag zelf degene zijn die het nieuws vertelde, voordat mensen gingen speculeren omdat we minder vaak in elkaars video's te zien waren.

Ik heb over die periode ook een liedje geschreven voor mijn nieuwe theatershow. Het heet The Only Way Is Up en gaat over weer doorgaan nadat het leven je een flinke klap heeft gegeven. Als je na twintig jaar uit elkaar gaat, is dat ontzettend intens. Maar het leven gaat verder. Dat gevoel wilde ik in dat nummer stoppen. Ik denk er zelfs over na om het uit te brengen."

7. Als je vijf jaar vooruitkijkt, wat hoop je dan allemaal bereikt te hebben?

"Ik leef eigenlijk heel erg van dag tot dag. Soms heb ik mijn agenda voor de volgende dag nog niet eens bekeken. Maar wat ik vooral hoop, is dat iedereen die me dierbaar is gezond en gelukkig is. Dat geldt voor mijn kinderen, mijn familie, mijn vrienden en ook voor mijn ex-man. Dat we met elkaar een fijn leven kunnen leiden, vind ik het allerbelangrijkste.

Op werkgebied zou ik graag meer films willen maken waarin ik andere kanten van mezelf kan laten zien. Ik bedoel dan niet dat een romantische komedie geen serieuze rol is, maar dat ik ook graag in serieuzere films zou spelen. Daarnaast lijkt het me leuk om zelf televisieprogramma's te ontwikkelen en te presenteren.

En ik wil ooit met mijn theatershow in Carré staan. Of dat nou met mijn zesde of zevende voorstelling is, dat maakt me niet uit. Ik zeg altijd: maak geen bucketlist, maar een to-dolijst. Dan ga je het tenminste ook echt doen. Dus Carré staat op mijn to-dolijst."