Bijna één op de vijf gemeentes onder toezicht om te weinig opvang asielzoekers
Deze plekken komen onder 'actief toezicht' te staan van de minister. Dat betekent dat de minister vindt dat zij te weinig doen om asielzoekers op te vangen.
Eerlijke verdeling
Sinds 2024 geldt de spreidingswet. Die is volgens het kabinet nodig om asielzoekers eerlijk over het land te verdelen. Gemeenten hebben daarom allemaal een streefgetal gekregen over hoeveel asielzoekers ze moeten opvangen. Ze kunnen daarbij met hun buurgemeenten afspraken maken over een eventuele andere verdeling.
Minister voert druk op: deze tien gemeenten doen niets of te weinig aan opvang asielzoekers
Lang niet alle gemeentes voldoen aan die taak. In eerste instantie wordt hen gevraagd om uitleg. Als ze na een gesprek nog steeds niet voldoen aan hun wettelijke taak, worden ze uitgenodigd om langs te komen op het ministerie. Ze zijn dan halverwege de zogenoemde 'interventieladder' van de spreidingswet.
Deze gemeenten staan onder toezicht
Deze fase wordt achter de schermen ook wel 'naming and shaming' genoemd, ofwel een drukmiddel vanuit het ministerie om te laten zien welke gemeenten nog niks of te weinig hebben gedaan. Dat begon met 10 gemeentes in de zomer, elke maand wordt een nieuwe lijst gepubliceerd
Dwang
De laatste stap van de ladder is dat de minister over gaat op dwang. De Rijksoverheid wijst dan binnen gemeenten een plek aan waar asielopvang moet komen, zonder dat een gemeente daar zelf nog iets over te zeggen heeft. Dat ligt bij een aantal, vooral rechtse gemeenten, gevoelig.
Gemeente Noordwijk is een van de gemeenten die zich blijft verzetten tegen de komst van een azc. Bekijk hier de reactie van de lokale VVD-fractievoorzitter Bas Brekelmans:
